d'Wonder dat in die stat van Bruesel ghemaect was van claeren ijse en snee, een rederijkersstuk

Winter 1511. Brussel is overdekt met een sneeuwtapijt. Meer dan honderd sneeuw- en ijssculpturen vullen het straatbeeld: mythische en bijbelse figuren, dieren en allerlei personages uit volksverhalen. Jan Smeken - "vol gebreken", naar eigen zeggen - de toenmalige officiële stadsdichter van Brussel en factor (auteur en regisseur) van de rederijkerskamer 't Mariacranske, schrijft over dit sneeuwpoppenfestival een gelegenheidsgedicht, getiteld d'Wonder dat in die stat Bruesel gehemaect was van claren ijse en snee, die wel gheraect was.Uit dit gedicht nemen we een fraai, naar eigentijds hertaald stukje:

Bij de Spiegel zag men een wonder
Op de fontein stond een knaapje dat piste
En een man die wijd gapend daaronder
Zich met dit rozige water verfriste
Hij zorgde dat hij geen druppeltje miste
Hij ving het allemaal op in zijn mond
En niemand die hem dat voorrecht betwistte
Hij mocht het hebben zolang het daar stond
De man werd door al dat water zo rond
Dat hij op het eind is bezweken
Het pissertje viel met een plons op de grond
Wie niet wil buigen, zal zeker breken

Jan Smeken sneed universele thema's aan, zoals de strijd tegen het kwaad, de angst voor het vreemde en het gevecht tegen de vergankelijkheid. In 2007 herdacht de Erfgoedcel Brussel de 500e verjaardag (!) van deze rederijkerskamer met de heruitgave van dit gedicht, hertaald door Rick de Leeuw. Neem een duik in het verbale vuurwerk en de snedige fantasie van het begin van de 16e eeuw.

Een mooi stuk om opnieuw op de scène te brengen... op Erfgoeddag bijvoorbeeld.

Leestip: DE LEEUW (Rick), LUYTEN (Anna) en SLEIDERINK (Remco), Rederijkerskamer 't Mariacranske. 500 jaar aan het woord, Roeselare, Roularta Books, 2007, 120p.