Op de brandstapel!

Het geloof in heksen en tovenaars is een universeel verschijnsel. Het is echter opvallend dat men de heksenvervolging op grote schaal slechts aantreft in de westerse wereld - dus ook in Vlaanderen. Terwijl Rubens zijn oeuvre op doek zette en de barokkerken van Antwerpen, Leuven, Brussel en Scherpenheuvel opnieuw de triomf van herboren katholicisme uitjubelden, werden vele brandstapels aangestoken. Pas vanaf de 17e eeuw werd de ongelukkige 'heks' naar de geneesheer gestuurd in plaats van (rechtstreeks naar) de beul.  

Wie waren die heksenjagers? Wie waren die mannen en vrouwen die door heel de gemeenschap (of enkelen...) aangewezen werden als de misdadige suppoosten van Satan? En waarom waren de meeste heksen vrouwen? Wanneer werd je als heks beschouwd en hoe werd je gestraft? Zoek uit of in jouw regio, stad of gemeente de brandstapels slachtoffers hebben gemaakt en toon het resultaat van je speurtocht op Erfgoeddag. 

Leestip: VANHEMELRYCK (Fernand), Heksenprocessen in de Nederlanden, Leuven, Davidsfonds, 1982, 231 p.

foto 1: afbeelding uit de Heksenhamer of Malleus Maleficarum (1485-1486) - Sprenger en Institoris
foto 2: Anna Vögtli wordt als heks verbrand bij de muren van Willisau (1447)
foto 3: gravure 'De vier heksen' - Albrecht Dürer (1497)